85. rocznica śmierci Arcybiskupa Nowowiejskiego

🙏28 maja 1941 roku, umiera w KL Soldau, męczennik wiary i świadek prawdy- Arcybiskup Antoni Julian Nowowiejski, biskup diecezji płockiej.

🔹„Postać błogosławionego Arcybiskupa pozostaje wyjątkowym świadectwem wiary, odwagi oraz wierności Kościołowi i Ojczyźnie aż do końca. Upamiętnianie Jego życia i męczeństwa stanowi cenną inicjatywę służącą zachowaniu pamięci o historii oraz przekazywaniu wartości ważnych dla kolejnych pokoleń”-podkreśla Bp Szymon Stułkowski, ordynariusz Diecezji Płockiej.

🔸Biskup Toruński Senior Andrzej Suski zaznacza, że „męczennicy z obozu w Działdowie przez swoją śmierć zaświadczyli o miłości do Chrystusa i Kościoła. Męczeńska śmierć błogosławionych abp. Antoniego Juliana Nowowiejskiego i bp. Leona Wetmańskiego, kapłanów i zakonników oraz katolików świeckich sprawiła, że ziemia działdowska stała się bezcenną relikwią nasiąkniętą krwią pomordowanych”.

Arcybiskup Antoni Julian Nowowiejski pozostawił niezatarty ślad w dziejach Kościoła i Polski. Pasterz – Męczennik był świadkiem prawdy i wiary. Prawdę głosił, a wiarę wyznawał. Był kryształowym Polakiem – katolikiem, postacią wysoko cenioną w Płocku, na Mazowszu, w Polsce i w Watykanie. Dlatego w czasie okupacji był niewygodnym dla hitlerowskich władz. Arcybiskup Antoni Julian Nowowiejski pozostawił niezatarty ślad w dziejach Kościoła i Polski. Po świętym Wojciechu i świętym Stanisławie jest trzecim polskim biskupem – męczennikiem wyniesionym na ołtarze.

Urodził się 11 lutego 1858 roku w Lubieni (ówczesna diecezja sandomierska). Święcenia kapłańskie otrzymał 10 lipca 1881 roku w katedrze płockiej. Życie kapłańskie Antoniego Juliana Nowowiejskiego upływało odtąd w gorliwej służbie trzech instytucji: seminarium duchownego, kurii biskupiej i katedry płockiej. Nominację na biskupa płockiego otrzymał od papieża Piusa X 12 czerwca 1908 roku. Sakrę biskupią otrzymał 6 grudnia 1908 roku w Petersburgu, natomiast ingres do płockiej katedry odbył się 10 stycznia 1909 roku.

🔻8 marca 1941 r. w sobotę koło południa do obozu w Działdowie przybył transport duchownych z Płocka i okolic. W obozie znalazł się również arcybiskup Nowowiejski i biskup pomocniczy płocki Leon Wetmański. Nieograniczona władza załogi obozowej, bez jakiejkolwiek odpowiedzialności, w większości przypadków prowadziła do okrutnego znęcania się nad więźniami, szczególnie nad duchownymi. Arcybiskup Antoni Julian Nowowiejski był ofiarą wyjątkowo bestialskiego traktowania.

🔻W Wielki Piątek, 11 kwietnia 1941 roku, podczas spaceru, został uderzony batem przez młodego esesmana, co spowodowało, że chwycił się za głowę i upadł. Za odmowę wyrzeczenia się wiary i podeptania Krzyża Chrystusa został brutalnie pobity i torturowany w pomieszczeniu nazywanym „oprawnią”, gdzie niemieccy zbrodniarze znęcali się nad więźniami.

🔻Do końca życia w tym okrutnym miejscu pozostał Niezłomny – wierny Bogu i Ojczyźnie. Przez dwa tygodnie przed śmiercią nie miał już siły wstać. Leżał na barłogu, przykryty futrem, nie przyjmując żadnego posiłku. Modlił się wspólnie z księżmi i samotnie, prosząc Boga o skrócenie cierpień oraz o odpuszczenie win oprawcom.

Zmarł 28 maja 1941 roku, a ta data została przyjęta jako oficjalna data jego śmierć.